Vergeven

Moet je iemand vergeven die uw vrienden, uw familie, uw mede-arbeiders, en met opzet het Joodse volk heeft geprobeerd uit te roeien? Vergeven in de zin van verlossen, verlossen van de vreselijk pijnlijke situatie waarin de SS`er verkeerde. De meningen zijn verspreid: ‘Help hem uit zijn lijden, hij smeekt om vergeving bij een Jood, en als hij die vergeving niet krijgt zal hij niet in vrede sterven.’ ‘Natuurlijk vergeef je het hem niet, hij heeft té veel vreselijke dingen gedaan, laat hem nu maar lekker lijden.’ Ik probeer een tussenweg in deze twee meningen te vinden, wat erg moeilijk is. Als ik denk aan vergeven, denk ik enerzijds aan iemand die veel spijt heeft van zijn daden, en het heel graag goed wil maken door zijn berouw te tonen. Wat veel mensen vergeten, is de vraag in welke situatie ‘de dader’ zich bevond. Moest hij het doen? Wou hij het doen? Vond hij het leuk? Aan de andere kant staat voor mij de persoon die moét gaan vergeven. Wat heeft hij of zij meegemaakt? Hoe belangrijk was het voor diegene? Wat zijn de aspecten die ermee samenhangen? Kortom, een hele moeilijke kwestie om af te wegen wat nou wel mee telt voor vergeving en wat niet. Tóch heeft Wiesenthal, naar mijn mening, juist gehandeld. Wiesenthal heeft verschrikkelijke dingen meegemaakt, en daar tegen over staan de verschrikkelijke daden van de SS`er. Dat telt denk ik het zwaarst in die situatie. De Jood stond onder druk, hij moest beslissen en oordelen over iets, wat zijn hele leven heeft omgegooid. Dan lijkt het voor mij natuurlijk duidelijk, dat hij de SS`er niet vermoordt en uit zijn lijden haalt, als je een flashback van de afgelopen jaren zou zien voor je ogen. Ik neem het Wiesenthal uiteraard niet schuldig. Misschien was het niet de beste oplossing, maar wat er zich op dat moment afspeelde, is niet denkbaar voor ons allen, van de latere generaties.