Vergeven

Moet je iemand vergeven die uw vrienden, uw familie, uw mede-arbeiders, en met opzet het Joodse volk heeft geprobeerd uit te roeien? Vergeven in de zin van verlossen, verlossen van de vreselijk pijnlijke situatie waarin de SS`er verkeerde.

Laatste wens

Op de vraag van Simon Wiesenthal , of hij de stervende SS’er had moeten vergeven, is het antwoord niet simpel ja of nee. Het gaat erom of de SS’er het echt diep van binnen meende, en als Simon echt geloofde dat hij heel erg veel spijt had van alles.

Iedereen kan fouten maken

Simon Wiesenthal heeft in zijn boek “De Zonnebloem” de vraag gesteld: had hij een SS-soldaat moeten vergeven toen die hem om vergiffenis smeekte op zijn sterfbed? Hij heeft hem dat geweigerd en daar later spijt van gehad.

Te jong?

Ik heb net het stukje uit ‘De Zonnebloem’ gelezen en er werd aan de lezer gevraagd of hij hem niet had moeten vergeven.

Het zette me aan het denken, want ik weet niet precies wat ik in die situatie gedaan zou hebben.

Alles voor een rustig hiernamaals?

Aan ons, de leerlingen van Sorghvliet, is gevraagd of wij onze visie willen geven op het dilemma van Wiesenthal. De Jood Simon Wiesenthal stond namelijk voor een belangrijke keuze: moest hij de voormalig SS'er, op zijn sterfbed, vergeven?

Meekomen!

Het verhaal van Wiesenthal is iets vreselijks moeilijks waar je niet zomaar zonder er over te praten je mening over kan vertellen. Het gaat om een hele moeilijke kwestie: had Wiesenthal de SS’er wel of niet vergeving moet geven?

Een nazi vergeven?

Simon Wiesenthal is opgeroepen door een stervende SS’er om voor hem nog een laatste wens te vervullen: de Duitser wou vergeving voor wat hij heeft gedaan tegen al die Joden. Wiesenthal is toen echter, zonder iets te zeggen, weggelopen.

Sterven in onrust

Hoe menselijk is het om de laatste wens van een stervende te weigeren? Ik heb hier heel lang over nagedacht naar aanleiding van "de Zonnebloem" van Simon Wiesenthal.

Vergeven, is vergeten?

Stel je voor dat jij in de positie staat van deze Joodse man/vrouw vlak na de Wereld Oorlog. Stel je voor dat jou wordt gevraagd om een oud SS’er te vergeven.

Vergeving

Mijn eerste reactie op de vraag naar aanleiding van de tekst van Simon Wiesenthal was een overtuigend ‘nee’. Iemand die een medemens heeft vermoord mag niet vergeven worden.

Het vuile geweten

Ik denk dat Simon Wiesenthal gelijk had om de soldaat niet te vergeven. De soldaat heeft besloten deze daden te verrichten.

Vergeven? Ja!

Had Simon Wiesenthal de SS-soldaat, die op zijn sterfbed lag, moeten vergeven? In een woord: ja.

Te laat voor vergeving

Of Simon de SS’er had moeten vergeven? Naar mijn mening is het veel te laat voor de SS’er om vergiffenis te vragen.

Aarzelingen over een nazi-jager

Wiesenthal stond natuurlijk voor een enorm dilemma; wel of niet vergeven. Hij besloot om niet vergiffenis te schenken, maar hoe langer ik over het dilemma nadenk hoe groter het wordt.

Nooit vergeven

De vraag of ik de stervende SS-er zou vergeven is met twee simpele antwoorden te beantwoorden. Ja of nee. Maar dat ligt zo simpel nog niet.

Het recht om te vergeven

"Wat zou ik hebben gedaan?" Met dit vraagstuk eindigt Simon Wiesenthal zijn boek; De Zonnebloem. Simon beschreef een situatie waar je niet 1 2 3 over kunt oordelen.

Niet op dat moment

Het verhaal gaat dus over de vergeving van de SS-soldaat. Om eerlijk te zijn, ik had hem ook niet vergeven, niet op dat moment.

Vergeven of vergeten?

Had deze man vergeven moeten worden? Deze SS’er, die terwijl hij op sterven lag, om vergeving vroeg aan de Jood Simon Wiesenthal. Een vraag die al jaren door zijn hoofd stroomt, door het hoofd van Wiesenthal.

Het zegt veel over de persoon naast het sterfbed...

Een beroemde kwestie: kan je iemand vergeven voor wat hij anderen aangedaan heeft? Het is geen simpele ja-of-nee-vraag.

Vergeven? Dat hoeft niet altijd.

Had Simon Wiesenthal de stervende SS’er moeten vergeven? Nadat hij de Joden zo veel had aangedaan? Terwijl Simon er eentje van had kunnen zijn omdat hij zelf ook Joods is?

Het juiste antwoord bestaat niet

Ik heb geen idee hoe ik met deze situatie om zou gaan. Het is namelijk niet een geval met een goed antwoord.

Vergeving maakt ons menselijk

Alle zonden kunnen vergeven worden, volgens het christendom dan. Kan dat dan ook?

Lastminute ticket naar de hemel

Of Simon Wiesenthal de ss-er had moeten vergeven, dat laat ik aan hem. Hij heeft het niet gedaan en als hij dat zo doet vind ik dat we dat moeten respecteren.

Laatste wens

Mensen vergeven kan heel erg moeilijk zijn. Wanneer wel en wanneer niet?

Vergeving. Maar hoe?

Toen de SS’er op zijn sterfbed om vergeving vroeg kwam Wiesenthal voor een dilemma te staan. Moest hij de Duitser vergeven voor alles wat hij had gedaan?

Achter elk mens schuilt een goede ziel

Persoonlijk vind ik dat hij de SS’er had moeten vergeven. Natuurlijk is het vreselijk wat deze man andere individuen heeft aangedaan, of dat nu direct was door het martelen of laten oppakken van diegene, of indirect door een familielid of vriend pijn te doen door de arrestatie van een ander.

Eerst verwerken, dan vergeven

Simon Wiesenthal schonk geen vergeving aan een man die vele moorden op zijn naam had staan. De man die meewerkte aan het regime dat zijn leven kapot maakte. En toch nemen sommige mensen het Simon Wiesenthal kwalijk dat hij geen vergeving schonk…

Tijd biedt vaak de oplossing

Om mensen te vergeven, om echt uit de grond van je hart iemand te vergeven, is moeilijk. Zelfs de kleine dingetjes, als ze ophopen, zijn vaak door verlies in vertrouwen moeilijk om te vergeven.

Vergeving is persoonlijk

Vergeving is niet zomaar iets, het is een groot goed. En dat niet alleen het is ook nog eens heel persoonlijk.

Waar ligt de grens?

Vergeven, een moeilijk begrip in de samenleving. Want wanneer kan je iemand vergeven, en wanneer niet? Waar ligt de grens?

Vergevingsgezind

Vergeven. Dat kan moeilijk zijn, waarom zou je iemand iets vergeven? Krijg je er zelf een goed gevoel bij? Of vergeef je omdat het belangrijk is voor de ander? Wordt er oprecht spijt betuigd?

Voor vergeving is het nooit te laat

Spijt hebben kan altijd, maar vergeving krijgen voor je daden is lastiger. Sommigen vinden dat je iemand iets nooit kunt vergeven, maar als diegene oprecht rouw betoont -zoals de stervende SS’er in het verhaal van de Zonnebloem-, vind ik dat je iemand wel kunt vergeven.

De Zonnebloem

Op de vraag van Wiesenthal of hij de SS’er had moeten vergeven, heb ik het volgende antwoord:

-geen vergeving, SS’er veel misdaden tegen Joden gepleegd, heeft daar zelfs met Wiesenthal over willen praten

Had Simon Wiesenthal de stervende SS'er de vergeving moeten schenken waar hij om vroeg?

Misschien wel, misschien niet. Sommige mensen zeggen van wel, andere niet.

Een groot hart

Ik vind niet dat hij de Duitser had moeten vergeven. Als hij op dat moment die man niet wilde vergeven is daar niets mis mee.

Wel of niet vergeven?

Miljoenen joden zijn vermoord, mede dankzij hem en dan aan het einde van zijn leven wilt hij vergiffenis. Wat moet je dan doen? Hem vergeven of niet voor zijn daden?

Voorliegen?

De man had hem geen vergeving moeten geven. Ten eerste was het niet aan hem om de SS’er vergeving te geven, en ten tweede kon de SS’er ook aan God vergeving vragen.

Wat doe je dan?!

Stel, het is afschuwelijk om te bedenken, maar stel je voor; er is een man die graag met je wil praten. Die man ligt op sterven. Hij vertelt je zijn verschrikkelijke angstaanjagende levensverhaal, hoe hij mensen heeft beschadigd, pijn gedaan, gemarteld, vernederd en vermoord. En niet zomaar mensen, maar mensen van je eigen volk. Op het einde vraagt hij je om vergeving. Wat doe je dan?!

Geen vergeving verdiend

Ik vind dit een ontzettend interessant vraagstuk. Vergeven, of niet? Deze man, die zulke verschrikkelijke misdaden heeft begaan, ligt op sterven en vraagt om vergiffenis.

Als je het niet meent...

Wel of niet vergeven? Dat is een vraag die iedereen zichzelf wel eens heeft gesteld.

Vergeven?

Ik vind het erg moeilijk om te zeggen of Simon Wiesenthal de SS’er had moeten vergeven. Wat de SS’er had gedaan was natuurlijk verschrikkelijk en buitengewoon onmenselijk. Maar betekent dit dan gelijk dat de man niet vergeven had mogen worden?

Menselijk

Volgens het woordenboek is ‘vergeven’: Het niet meer boos zijn op iemand die jou onrecht heeft aangedaan. De SS’er vraagt in deze casus om vergiffenis. De Joodse man zal hem dit dus moeten schenken. Waarom zou de Joodse man dit doen en waarom zou de SS’er dit willen?

Zo makkelijk gaat dat niet

Ik ben het volkomen eens met Simon Wiesenthal dat hij geen vergeving heeft geschonken. Hier heb ik meerdere redenen voor.

Een heel leven met een schuldgevoel rondlopen

Ik vind de vraag of er vergeving had moeten worden gegeven erg moeilijk. Je weet dat diegene veel fouten heeft gemaakt en dat het niet alleen door sorry te zeggen kan worden opgelost.

Vergeving: Gift of Gave?

Vergeving. Het is één van de grootste - misschien wel hét grootste gift dat de mens te bieden heeft. Groot, niet alleen voor wie het krijgt, maar minstens net zo voor wie het schenkt.

Wie kan vergeven?

Ik ben er niet helemaal over uit of de man de SS-er had moeten vergeven of niet. Aan de ene kant vind ik dat iedereen het recht heeft op vergeving en een tweede kans, al helemaal als mensen in de oorlog gedwongen werden ergens aan mee te doen, wat ze zelf helemaal niet wilden.

Vergeving

Ik moet zeggen, ik heb hier lang over na moeten denken. Ik vind het een erg lastig geval. Aan de ene kant is het natuurlijk goed dat die soldaat nu om vergeving vraagt, beter ooit dan nooit natuurlijk.

Blijf niet kniezen

Ik sta achter de keuze van Simon Wiesenthal, ook als hij hem wel had vergeven. Vergeven is niet iets wat je zegt dat je gaat doen, en vervolgens doet. Je moet de vergeving ook echt voelen.

Een nazi vergeven?

Simon Wiesenthal had de Duitse soldaat moeten vergeven, of niet?? Het begint allemaal bij de Hitlerjugend. Kinderen worden gehersenspoeld en hebben geen keus: ze gaan het leger in en denken dat ze het zelf willen.

Vergeving

Had Simon Wiesenthal een SS’er moeten vergeven? Kon hij hem vergeven? Als het aan mij had gelegen had ik ze beide met nee beantwoord.

Nogal laat

Als ik het verhaal hoor van de Joodse man die vergeving moest geven aan een Duitse SS’er op sterven, vind ik het maar moeilijk om mezelf in die situatie te plaatsen. Ik zou denken van: "Daar kom je nogal laat mee, om voor vergiffenis te spreken".

Onmogelijke vergeving

Nee, Simon Wiesenthal had de stervende SS’er nooit moeten vergeven. Bovendien was hij ook niet in staat dit te doen.

Eigenlijk

Had Simon Wiesenthal vergeving moeten schenken? Had hij een nazi, die ervoor stond dat alle joden vernietigd moesten worden, vergeving moeten schenken? Had hij een SS’er, die zoveel gruwelijke dingen had gedaan naar zijn volk toe, vergeving moeten schenken?

Vergeving

In zijn boek “De Zonnebloem” stelt Wiesenthal de vraag of hij de SS-soldaat die hem om vergiffenis vroeg voor zijn wandaden tegenover Joden had moeten geven wat hij vroeg. Een lid van de organisatie die zovelen van zijn verwanten had vermoord of, zoals Wiesenthal dat zelf ook geweest was, mishandeld.

Vlegels

In geval van vergeving is er altijd een slachtoffer en een ‘vlegel’. Deze vlegel heeft iets gedaan wat niet door de beugel kan. Hieronder kunnen we eigenlijk van alles verstaan, zo kan deze vlegel per ongeluk iemand duwen, maar ook zomaar zijn beste vriend vermoorden.

“Karma is a bitch”.

Vandaag bij godsdienst kwam een moeilijke kwestie naar boven, in een bepaald verhaal werd een joodse man gevraagd om vergiffenis, de man die het vroeg (een SS-er, wat het allemaal lekker gecompliceerd maakt) lag op sterven. Onze leraar vroeg aan ons (nadat hij wat achtergrond info had gegeven) “zou jij die man vergeven?”

To forgive or not to forgive? That’s the question.

Vergeving is lastig. De kleine dingetjes ben je zo weer vergeten; ‘forgive and forget’. Maar grotere problemen komt meer bij kijken.

Vergeven of vergelden?

Het is absurd om zo een mens vergiffenis te geven. Als je een goed persoon bent van binnen zou je ongeacht je opvoeding en leer zelf moeten inzien wanneer je goed of fout zit.

Vergeving

In het verhaaltje, de Zonnebloem, van Simon Wiesenthal, wordt een soldaat een hospitaal binnengebracht waar een Joodse man(de schrijver) werkt. De man smeekte op zijn sterfbed om een Jood. Hij wou namelijk om vergeving vragen. Dus werd de man aan hem voorgeleid en om vergeving gevraagd. De man echter, liep weg. In zijn boek vraagt de schrijver aan de lezer wat deze in zijn plaats had gedaan.
Had de schrijver de Duitse soldaat vergeving moeten schenken? Mijn antwoord is ja.

Vergeving

Als iemand je vraagt om vergeving, doe je het dan voor diegene of voor jezelf? Doe je het zodat hij of zij zich beter voelt, of omdat jij dan weer verder kunt?

Niet alleen voor uzelf

Als je de kans krijgt om één van je grootste vijanden te helpen, denk ik dat er veel mensen zijn die denken ‘hij kan m’n rug op’. En natuurlijk, dat is een zeer logische gedachten, want waarom zou je hem helpen?

Echt spijt?

Als ik in de schoenen van Simon Wiesenthal zou staan, dan zou ik precies hetzelfde doen. Ik zou de SS’er nooit kunnen vergeven.

Het goede doen - dat is het beste

Vergiffenis is niet zomaar iets. Vergeven is moeilijk. Het probleem is dat er elke dag zoveel dingen gebeuren die vergiffenis vereisen. Grote dingen, maar ook hele kleine.

Vergeven maar nooit vergeten

Als ik de jood was aan wie vergeving werd gevraagd door een ss-er, had ik hem die gegeven. Niet omdat ik het niet erg vind wat hij gedaan had, niet omdat ik alles alweer vergeten was en vooral niet om gewoon aardig te doen. Maar ik zou hem vergeven voor mezelf.

Zou ik kunnen vergeven?

Dit is denk ik een hele moeilijke kwestie, ik heb net het boek gelezen The Reader en dit is een boek waarbij ik stil stond dat dingen, mensen of dieren niet wit of zwart zijn, niet goed of slecht.

Vergeving soms onmogelijk

Zou jij een massamoordenaar vergeven voor zijn daden terwijl hij eigenlijk bezig is iemand te vermoorden? Ik vermoed van niet, zo moet het ook hebben gevoeld voor Simon Wiesenthal toen een SS-er hem om vergeving vroeg.

Sorry

''Ik wil in volle gemoedsrust sterven en daarvoor moet ik eerst ... ik weet dat het afschuwelijk is wat ik u verteld heb. Tijdens de lange nachten waarin ik op de dood heb liggen wachten, heb ik er steeds naar verlangd om er met een jood over te praten ... en hem om vergeving te vragen.'' Het wordt stil in de kamer, griezelig stil. Ik sta op en kijk naar zijn gevouwen handen. Mijn besluit is genomen. Zonder iets te zeggen ga ik de kamer uit ...

Als je geloof het verbiedt, iemand toch vergeven?

Als je geloof het verbiedt, iemand toch vergeven voor zijn misdaden tegen de menselijkheid? Ik dacht het niet.

Buitenstaanders

Had Simon Wiesenthal de stervende SS-er moeten vergeven? Geen idee. Ik denk persoonlijk dat het onmogelijk is om antwoord te geven op deze vraag zonder in dezelfde situatie te zitten als Wiesenthal.

Ik weet er te weinig van af

Ik vind dat ik hier niet over mag oordelen, hiervoor weet ik er te weinig van af.
Ik was er niet bij, ik heb de man niet gesproken.

Speculeren

Ik zou het de stervende SS-er niet vergeven hebben. Hij is vrijwillig in een anti-joden groepering gestapt, en heeft eigenhandig een heel gezin, stuk voor stuk, neergeschoten toen ze probeerden te ontsnappen.

Eén keer sorry zeggen?

Ik ben het helemaal met Simon Wiesenthal eens, ik zou hetzelfde gedaan hebben.

Een klein woordje kan de joden niet terugbrengen...

Hoe moeilijk is het om ‘sorry’ te zeggen? Heel erg moeilijk. Dat weet ik uit ervaring.

Als je hetzelfde hebt meegemaakt als Wiesenthal...

Vergeving is iets lastigs. Een persoon vergeven die jou persoonlijk iets heel ergs heeft aangedaan is al moeilijk, laat staan een persoon vergeven die jouw hele volk iets heel ergs heeft aangedaan.

Beste Simon,

Ik vind dat je goed hebt gedaan door te doen wat je op het moment juist leek.

in zijn plaats...

Ik ben van mening dat Simon Wiesenthal de SS-er ter sprake niet zou moeten vergeven, als ik in zijn plaats stond. Er zouden genoeg redenen zijn om dat niet te doen.

De vergeving is niet verdiend

Vergeving is belangrijk op de wereld. Zonder vergeving zouden er veel wraakgevoelens zijn, wat zorgt voor haat en woede en de wereld zou er heel anders uit zien dan nu. Maar wat als iemand je vrienden, familie en lotgenoten heeft vermoord? Moet je hem dan vergeven?

alleen een slachtoffer kan de dader vergeven

“Moeder, wat komen die mannen doen?” Misschien waren dit wel de laatste woorden van de kinderen die door deze SS’er uit het leven werden weggeschoten.

Wat zou jij doen?

Wat zou jij doen? Wat had ik gedaan? Wat hadden wij gedaan? Had jíj hem vergeven? Deze vraag kun je zo één twee drie niet beantwoorden.

Geen idee

Wel of niet vergeven? Geen idee. Ik denk dat dit een vraag is die eigenlijk niet met zekerheid te beantwoorden is.

Moeilijk

Het gaat in “De zonnebloem” door Simon Wiesenthal om een moeilijke kwestie.

Vergeving

Na het lezen van de opdracht die we vandaag kregen kan ik me herinneren dat mijn vader dit verhaal ooit aan mij heeft voorgelegd. Ik was toen een jaar of 12 en zei meteen: "Hij had de man moeten vergeven". Nu, 5 jaar later zag ik in een keer in waarom Simon Wiesenthal deze SS-er niet heeft vergeven. Ik geef hem al het gelijk en daar zijn meerdere redenen voor.

Zijn verdiende loon

Ik vind dat Simon Wiesenthal gelijk heeft door de Duitser niet te vergeven. Daar zijn meerdere redenen voor.

Geen vergeving, daarvoor heb ik respect

Als ik Simon Wiesenthal was geweest, had ik de stervende SS’er de vergeving moeten schenken waar hij om vroeg?

Terecht

Had Simon Wiesenthal de soldaat, die hem smeekte om vergiffenis van het moorden van Joden, ook werkelijk die vergiffenis moeten schenken? Ik vind van niet.

Gemoedsrust

"Ik wil in volle gemoedsrust sterven en daarvoor moet ik eerst... Ik weet dat het afschuwelijk is wat ik u verteld heb. Tijdens de lange nachten waarin ik op de dood heb liggen wachten, heb ik er steeds naar verlangd om er met een jood over te praten... en hem vergeving te vragen."

To forgive and forget

Simon Wiesenthal was een veel besproken nazi-jager en heeft gedurende zijn leven veel documentaires gemaakt over de in de oorlog begane misdaden. Maar hij was vooral één van de 6 miljoen joden die op een of andere manier slachtoffer was van de Holocaust. Simon Wiesenthal overleefde het concentratiekamp, maar bleef de rest van zijn leven bezig met deze vijf jaar, die zijn leven als het ware heeft inrichtte.

Simon Wiesenthal

Wanneer heb je ergens spijt van?

Hoe erg moet iets wat je hebt gedaan zijn geweest om er spijt van te hebben? Simon Wiesenthal, de Joodse Nazi-jager, heeft hij goed gehandeld door een stervende SS’er vergeving te weigeren?

vergeving bij oprecht berouw

Op de vraag of je een stervende oorlogsmisdadiger zou vergeven, zou ik “ja” antwoorden. Maar wanneer mag je eigenlijk vergeven? Is vergeven een recht voor iedereen? Of is het zo dat je pas mag vergeven als je zelf helemaal zonder zonden bent?

“To be, or not to be, that is the question”

Deze zin uit Shakespeare’s toneelstuk Hamlet was toen al zeer actueel, en tegenwoordig kronkelen
ook deze woorden nog in de gedachten van vele mensen. Ben je écht zelf: kan je eigen keuzes
maken; of ben je slechts een instrument in handen van iets anders. Naar mijn mening hangt dit
samen met de ervaring van Wiesenthal.

Je weet niet of je er ooit aan toe zult zijn...

Het is makkelijker gezegd dan gedaan, iemand vergeven. Je kan natuurlijk altijd zeggen, dat het iemand vergeven is, maar zijn daden zullen altijd blijven hangen.

Vergeving is een groot gebaar

Vergeving is een groot gebaar dat niet iedereen kan maken. Het is een keuze die je maakt tegenover degene die jou iets heeft aangedaan. Het heeft tijd nodig om te vergeven en soms zelfs een te lange tijd.

Onder druk kan je niet vergeven, je moet er zelf echt in geloven anders heeft het geen zin. Als je de dader vergeeft onder druk, en je het zelf eigenlijk niet wil, laat het bij de dader geen sporen achter maar zit je er zelf wel nog mee.

Na het vergeven van iemand kan je het achter je laten en hetzelfde geldt voor de dader.

Vergeving heeft tijd nodig

Vergeving heeft tijd nodig en het kan niet opgedrongen worden. Vergeving moet oprecht zijn, anders is het geen vergeving. Het feit dat Simon Wiesenthal zijn verhaal op heeft geschreven, geeft aan dat het hem nog steeds dwars zit. Als hij nu nog niet eens toe is aan vergeving, hoe kon hij dat dan op dat moment zijn? En dan kun je je ook nog afvragen: kon hij wel de daden van de SS’er vergeven? Simon, als een onbekende van de slachtoffers, zou dan een SS’er moeten vergeven voor het stelen van hun levens. Dit kan en hoort een mens niet te doen.

geen vergeving

Ik vind dat hij er goed aan heeft gedaan om geen vergeving te schenken. Wiesenthal is zo getraumatiseerd en beschadig door de SS dat het voor heel moeilijk is dat te vergeven. Voor de soldaat voelt het misschien alsof Wiesenthal alleen hem vergeeft maar voor Wiesenthal voelt het alsof hij alle soldaten en mensen die de joden hebben mishandeld en vermoord moet vergeven. In de situatie van Wiesenthal zijn de woorden ‘ik vergeef je’ daar lang niet goed genoeg voor.

Doordat hem zoveel verdriet is aangedaan is het voor hem ook heel moeilijk om zichzelf in de situatie van de soldaat te verplaatsen. De soldaat is volgens hem een moordenaar. Hij zal niet meer inzien dat de soldaat misschien wel om andere redenen bij de SS zat. Volgens hem is iedereen even veel schuldig en kan niemand meer goed praten wat hem en de joden zijn aangedaan.

Wiesenthal heeft gehandeld volgens zijn emoties en heeft gedaan wat het eerst in hem opkwam. Natuurlijk moet je iedereen kunnen vergeven maar als je in deze situatie zit kan ik begrijpen dat, dat heel moeilijk voor je wordt. Daarom sta ik achter de handeling van Wiesenthal. 

Ik weet niet of ik hem zou vergeven

Ik weet niet of ik hem zou vergeven. Ik kan me namelijk niet verplaatsen in de situatie van de soldaat. Wat hij heeft gedaan is heel erg, maar ik weet niet of ik in zijn situatie beter zou zijn geweest. Ik zou wel boos zijn, omdat er voor me een man zou liggen die zoveel ergs heeft gedaan en misschien wel vrienden of familie van mij heeft gedood.
Ik neem het Wiesenthal zeker niet kwalijk dat hij de soldaat niet heeft vergeven, misschien zou ik wel hetzelfde gedaan hebben en eerlijk gezegd weet ik ook niet zeker of ik het die man zou gunnen om in vrede te sterven.

Vergiffenis

Ik denk niet dat ik de soldaat in een dergelijke situatie zou vergeven. Het lijkt mij dat de woedegevoelens tegen hemzelf en zijn volk alleen maar op zouden lopen als hij mij het verhaal vertelt. Het benadrukt alleen maar hoe gruwelijk de daden waren die ze begaan hebben. Dit geldt zeker bij de gedachte dat ikzelf gewoon nog slecht behandeld blijf na een eventuele vergiffenis, dat mijn volk gewoon nog onderdrukt blijft. Hoe kun je iets vergeven dat nog niet eens voorbij is? De soldaat onthouden van vergiffenis zou waarschijnlijk alleen maar fijn voelen. Het zou gelden als een manier van wraak, een manier om iets terug te doen, voor alle dingen die zij jouw weerloze volk aangedaan hebben.

geen vergeving...

Ik zou de SS’er ook niet vergeven. Hij is zelf zo hard en meedogenloos geweest om die Joden te vermoorden en nu vraagt hij van iemand anders om hem niet met diezelfde hardheid te behandelen. Je moet anderen behandelen zoals je zelf wil dat je behandeld wordt, en dus óf die Joden niet afslachten óf er vrede mee hebben dat anderen jou ook zo hard behandelen.

Had Simon Wiesenthal de stervende SS’er de vergeving moeten schenken waar hij om vroeg?

Ik ben van mening dat Wiesenthal juist gehandeld heeft. Deze man heeft werkelijk vreselijke dingen gedaan en er is natuurlijk te zeggen dat hij niet had kunnen vergeven, omdat alleen het slachtoffer daar het recht toe heeft, maar dat is niet de reden dat ik vind dat deze jood juist gehandeld heeft. Hij stond onder druk, en dan is vergeving nooit rechtvaardig. Ik vind het overdreven dat hij zoveel aandacht heeft gevraagd naar aanleiding van deze zeldzame gebeurtenis. De SS’er zat heel erg fout, en Wiesenthal heeft gekozen niet zijn laatste wens te vervullen. Ik neem het hem niet kwalijk.

De zonnebloem

Wiesenthal heeft in zijn boek "De zonnebloem" de wereld een vraag gesteld: had hij een stervende SS-er moeten vergeven of niet. Hieronder leest u een scala aan antwoorden op deze vraag, gegeven door leerlingen uit de 4e en 5e klas van het Gymnasium Sorghvliet te Den Haag.
Mocht u meer willen lezen, op http://www.groene.nl/1998/12/de-grenzen-van-vergeving staat een uitgebreide discussie.