Sorry

''Ik wil in volle gemoedsrust sterven en daarvoor moet ik eerst ... ik weet dat het afschuwelijk is wat ik u verteld heb. Tijdens de lange nachten waarin ik op de dood heb liggen wachten, heb ik er steeds naar verlangd om er met een jood over te praten ... en hem om vergeving te vragen.'' Het wordt stil in de kamer, griezelig stil. Ik sta op en kijk naar zijn gevouwen handen. Mijn besluit is genomen. Zonder iets te zeggen ga ik de kamer uit ...

Als je geloof het verbiedt, iemand toch vergeven?

Als je geloof het verbiedt, iemand toch vergeven voor zijn misdaden tegen de menselijkheid? Ik dacht het niet.

Buitenstaanders

Had Simon Wiesenthal de stervende SS-er moeten vergeven? Geen idee. Ik denk persoonlijk dat het onmogelijk is om antwoord te geven op deze vraag zonder in dezelfde situatie te zitten als Wiesenthal.

Ik weet er te weinig van af

Ik vind dat ik hier niet over mag oordelen, hiervoor weet ik er te weinig van af.
Ik was er niet bij, ik heb de man niet gesproken.

Speculeren

Ik zou het de stervende SS-er niet vergeven hebben. Hij is vrijwillig in een anti-joden groepering gestapt, en heeft eigenhandig een heel gezin, stuk voor stuk, neergeschoten toen ze probeerden te ontsnappen.

Eén keer sorry zeggen?

Ik ben het helemaal met Simon Wiesenthal eens, ik zou hetzelfde gedaan hebben.

Een klein woordje kan de joden niet terugbrengen...

Hoe moeilijk is het om ‘sorry’ te zeggen? Heel erg moeilijk. Dat weet ik uit ervaring.

Als je hetzelfde hebt meegemaakt als Wiesenthal...

Vergeving is iets lastigs. Een persoon vergeven die jou persoonlijk iets heel ergs heeft aangedaan is al moeilijk, laat staan een persoon vergeven die jouw hele volk iets heel ergs heeft aangedaan.

Beste Simon,

Ik vind dat je goed hebt gedaan door te doen wat je op het moment juist leek.

in zijn plaats...

Ik ben van mening dat Simon Wiesenthal de SS-er ter sprake niet zou moeten vergeven, als ik in zijn plaats stond. Er zouden genoeg redenen zijn om dat niet te doen.

De vergeving is niet verdiend

Vergeving is belangrijk op de wereld. Zonder vergeving zouden er veel wraakgevoelens zijn, wat zorgt voor haat en woede en de wereld zou er heel anders uit zien dan nu. Maar wat als iemand je vrienden, familie en lotgenoten heeft vermoord? Moet je hem dan vergeven?

alleen een slachtoffer kan de dader vergeven

“Moeder, wat komen die mannen doen?” Misschien waren dit wel de laatste woorden van de kinderen die door deze SS’er uit het leven werden weggeschoten.

Wat zou jij doen?

Wat zou jij doen? Wat had ik gedaan? Wat hadden wij gedaan? Had jíj hem vergeven? Deze vraag kun je zo één twee drie niet beantwoorden.

Geen idee

Wel of niet vergeven? Geen idee. Ik denk dat dit een vraag is die eigenlijk niet met zekerheid te beantwoorden is.

Moeilijk

Het gaat in “De zonnebloem” door Simon Wiesenthal om een moeilijke kwestie.

Vergeving

Na het lezen van de opdracht die we vandaag kregen kan ik me herinneren dat mijn vader dit verhaal ooit aan mij heeft voorgelegd. Ik was toen een jaar of 12 en zei meteen: "Hij had de man moeten vergeven". Nu, 5 jaar later zag ik in een keer in waarom Simon Wiesenthal deze SS-er niet heeft vergeven. Ik geef hem al het gelijk en daar zijn meerdere redenen voor.

Zijn verdiende loon

Ik vind dat Simon Wiesenthal gelijk heeft door de Duitser niet te vergeven. Daar zijn meerdere redenen voor.

Geen vergeving, daarvoor heb ik respect

Als ik Simon Wiesenthal was geweest, had ik de stervende SS’er de vergeving moeten schenken waar hij om vroeg?

Terecht

Had Simon Wiesenthal de soldaat, die hem smeekte om vergiffenis van het moorden van Joden, ook werkelijk die vergiffenis moeten schenken? Ik vind van niet.

Gemoedsrust

"Ik wil in volle gemoedsrust sterven en daarvoor moet ik eerst... Ik weet dat het afschuwelijk is wat ik u verteld heb. Tijdens de lange nachten waarin ik op de dood heb liggen wachten, heb ik er steeds naar verlangd om er met een jood over te praten... en hem vergeving te vragen."

To forgive and forget

Simon Wiesenthal was een veel besproken nazi-jager en heeft gedurende zijn leven veel documentaires gemaakt over de in de oorlog begane misdaden. Maar hij was vooral één van de 6 miljoen joden die op een of andere manier slachtoffer was van de Holocaust. Simon Wiesenthal overleefde het concentratiekamp, maar bleef de rest van zijn leven bezig met deze vijf jaar, die zijn leven als het ware heeft inrichtte.

Simon Wiesenthal

Wanneer heb je ergens spijt van?

Hoe erg moet iets wat je hebt gedaan zijn geweest om er spijt van te hebben? Simon Wiesenthal, de Joodse Nazi-jager, heeft hij goed gehandeld door een stervende SS’er vergeving te weigeren?

vergeving bij oprecht berouw

Op de vraag of je een stervende oorlogsmisdadiger zou vergeven, zou ik “ja” antwoorden. Maar wanneer mag je eigenlijk vergeven? Is vergeven een recht voor iedereen? Of is het zo dat je pas mag vergeven als je zelf helemaal zonder zonden bent?

“To be, or not to be, that is the question”

Deze zin uit Shakespeare’s toneelstuk Hamlet was toen al zeer actueel, en tegenwoordig kronkelen
ook deze woorden nog in de gedachten van vele mensen. Ben je écht zelf: kan je eigen keuzes
maken; of ben je slechts een instrument in handen van iets anders. Naar mijn mening hangt dit
samen met de ervaring van Wiesenthal.

Je weet niet of je er ooit aan toe zult zijn...

Het is makkelijker gezegd dan gedaan, iemand vergeven. Je kan natuurlijk altijd zeggen, dat het iemand vergeven is, maar zijn daden zullen altijd blijven hangen.

Vergeving is een groot gebaar

Vergeving is een groot gebaar dat niet iedereen kan maken. Het is een keuze die je maakt tegenover degene die jou iets heeft aangedaan. Het heeft tijd nodig om te vergeven en soms zelfs een te lange tijd.

Onder druk kan je niet vergeven, je moet er zelf echt in geloven anders heeft het geen zin. Als je de dader vergeeft onder druk, en je het zelf eigenlijk niet wil, laat het bij de dader geen sporen achter maar zit je er zelf wel nog mee.

Na het vergeven van iemand kan je het achter je laten en hetzelfde geldt voor de dader.

Vergeving heeft tijd nodig

Vergeving heeft tijd nodig en het kan niet opgedrongen worden. Vergeving moet oprecht zijn, anders is het geen vergeving. Het feit dat Simon Wiesenthal zijn verhaal op heeft geschreven, geeft aan dat het hem nog steeds dwars zit. Als hij nu nog niet eens toe is aan vergeving, hoe kon hij dat dan op dat moment zijn? En dan kun je je ook nog afvragen: kon hij wel de daden van de SS’er vergeven? Simon, als een onbekende van de slachtoffers, zou dan een SS’er moeten vergeven voor het stelen van hun levens. Dit kan en hoort een mens niet te doen.

geen vergeving

Ik vind dat hij er goed aan heeft gedaan om geen vergeving te schenken. Wiesenthal is zo getraumatiseerd en beschadig door de SS dat het voor heel moeilijk is dat te vergeven. Voor de soldaat voelt het misschien alsof Wiesenthal alleen hem vergeeft maar voor Wiesenthal voelt het alsof hij alle soldaten en mensen die de joden hebben mishandeld en vermoord moet vergeven. In de situatie van Wiesenthal zijn de woorden ‘ik vergeef je’ daar lang niet goed genoeg voor.

Doordat hem zoveel verdriet is aangedaan is het voor hem ook heel moeilijk om zichzelf in de situatie van de soldaat te verplaatsen. De soldaat is volgens hem een moordenaar. Hij zal niet meer inzien dat de soldaat misschien wel om andere redenen bij de SS zat. Volgens hem is iedereen even veel schuldig en kan niemand meer goed praten wat hem en de joden zijn aangedaan.

Wiesenthal heeft gehandeld volgens zijn emoties en heeft gedaan wat het eerst in hem opkwam. Natuurlijk moet je iedereen kunnen vergeven maar als je in deze situatie zit kan ik begrijpen dat, dat heel moeilijk voor je wordt. Daarom sta ik achter de handeling van Wiesenthal. 

Ik weet niet of ik hem zou vergeven

Ik weet niet of ik hem zou vergeven. Ik kan me namelijk niet verplaatsen in de situatie van de soldaat. Wat hij heeft gedaan is heel erg, maar ik weet niet of ik in zijn situatie beter zou zijn geweest. Ik zou wel boos zijn, omdat er voor me een man zou liggen die zoveel ergs heeft gedaan en misschien wel vrienden of familie van mij heeft gedood.
Ik neem het Wiesenthal zeker niet kwalijk dat hij de soldaat niet heeft vergeven, misschien zou ik wel hetzelfde gedaan hebben en eerlijk gezegd weet ik ook niet zeker of ik het die man zou gunnen om in vrede te sterven.

Vergiffenis

Ik denk niet dat ik de soldaat in een dergelijke situatie zou vergeven. Het lijkt mij dat de woedegevoelens tegen hemzelf en zijn volk alleen maar op zouden lopen als hij mij het verhaal vertelt. Het benadrukt alleen maar hoe gruwelijk de daden waren die ze begaan hebben. Dit geldt zeker bij de gedachte dat ikzelf gewoon nog slecht behandeld blijf na een eventuele vergiffenis, dat mijn volk gewoon nog onderdrukt blijft. Hoe kun je iets vergeven dat nog niet eens voorbij is? De soldaat onthouden van vergiffenis zou waarschijnlijk alleen maar fijn voelen. Het zou gelden als een manier van wraak, een manier om iets terug te doen, voor alle dingen die zij jouw weerloze volk aangedaan hebben.

geen vergeving...

Ik zou de SS’er ook niet vergeven. Hij is zelf zo hard en meedogenloos geweest om die Joden te vermoorden en nu vraagt hij van iemand anders om hem niet met diezelfde hardheid te behandelen. Je moet anderen behandelen zoals je zelf wil dat je behandeld wordt, en dus óf die Joden niet afslachten óf er vrede mee hebben dat anderen jou ook zo hard behandelen.

Had Simon Wiesenthal de stervende SS’er de vergeving moeten schenken waar hij om vroeg?

Ik ben van mening dat Wiesenthal juist gehandeld heeft. Deze man heeft werkelijk vreselijke dingen gedaan en er is natuurlijk te zeggen dat hij niet had kunnen vergeven, omdat alleen het slachtoffer daar het recht toe heeft, maar dat is niet de reden dat ik vind dat deze jood juist gehandeld heeft. Hij stond onder druk, en dan is vergeving nooit rechtvaardig. Ik vind het overdreven dat hij zoveel aandacht heeft gevraagd naar aanleiding van deze zeldzame gebeurtenis. De SS’er zat heel erg fout, en Wiesenthal heeft gekozen niet zijn laatste wens te vervullen. Ik neem het hem niet kwalijk.

De zonnebloem

Wiesenthal heeft in zijn boek "De zonnebloem" de wereld een vraag gesteld: had hij een stervende SS-er moeten vergeven of niet. Hieronder leest u een scala aan antwoorden op deze vraag, gegeven door leerlingen uit de 4e en 5e klas van het Gymnasium Sorghvliet te Den Haag.
Mocht u meer willen lezen, op http://www.groene.nl/1998/12/de-grenzen-van-vergeving staat een uitgebreide discussie.