Te jong?

Ik heb net het stukje uit ‘De Zonnebloem’ gelezen en er werd aan de lezer gevraagd of hij hem niet had moeten vergeven.

Het zette me aan het denken, want ik weet niet precies wat ik in die situatie gedaan zou hebben.

Alles voor een rustig hiernamaals?

Aan ons, de leerlingen van Sorghvliet, is gevraagd of wij onze visie willen geven op het dilemma van Wiesenthal. De Jood Simon Wiesenthal stond namelijk voor een belangrijke keuze: moest hij de voormalig SS'er, op zijn sterfbed, vergeven?

Meekomen!

Het verhaal van Wiesenthal is iets vreselijks moeilijks waar je niet zomaar zonder er over te praten je mening over kan vertellen. Het gaat om een hele moeilijke kwestie: had Wiesenthal de SS’er wel of niet vergeving moet geven?

Een nazi vergeven?

Simon Wiesenthal is opgeroepen door een stervende SS’er om voor hem nog een laatste wens te vervullen: de Duitser wou vergeving voor wat hij heeft gedaan tegen al die Joden. Wiesenthal is toen echter, zonder iets te zeggen, weggelopen.

Sterven in onrust

Hoe menselijk is het om de laatste wens van een stervende te weigeren? Ik heb hier heel lang over nagedacht naar aanleiding van "de Zonnebloem" van Simon Wiesenthal.

Vergeven, is vergeten?

Stel je voor dat jij in de positie staat van deze Joodse man/vrouw vlak na de Wereld Oorlog. Stel je voor dat jou wordt gevraagd om een oud SS’er te vergeven.

Vergeving

Mijn eerste reactie op de vraag naar aanleiding van de tekst van Simon Wiesenthal was een overtuigend ‘nee’. Iemand die een medemens heeft vermoord mag niet vergeven worden.

Het vuile geweten

Ik denk dat Simon Wiesenthal gelijk had om de soldaat niet te vergeven. De soldaat heeft besloten deze daden te verrichten.

Vergeven? Ja!

Had Simon Wiesenthal de SS-soldaat, die op zijn sterfbed lag, moeten vergeven? In een woord: ja.

Te laat voor vergeving

Of Simon de SS’er had moeten vergeven? Naar mijn mening is het veel te laat voor de SS’er om vergiffenis te vragen.

Aarzelingen over een nazi-jager

Wiesenthal stond natuurlijk voor een enorm dilemma; wel of niet vergeven. Hij besloot om niet vergiffenis te schenken, maar hoe langer ik over het dilemma nadenk hoe groter het wordt.

Nooit vergeven

De vraag of ik de stervende SS-er zou vergeven is met twee simpele antwoorden te beantwoorden. Ja of nee. Maar dat ligt zo simpel nog niet.

Het recht om te vergeven

"Wat zou ik hebben gedaan?" Met dit vraagstuk eindigt Simon Wiesenthal zijn boek; De Zonnebloem. Simon beschreef een situatie waar je niet 1 2 3 over kunt oordelen.

Niet op dat moment

Het verhaal gaat dus over de vergeving van de SS-soldaat. Om eerlijk te zijn, ik had hem ook niet vergeven, niet op dat moment.

Vergeven of vergeten?

Had deze man vergeven moeten worden? Deze SS’er, die terwijl hij op sterven lag, om vergeving vroeg aan de Jood Simon Wiesenthal. Een vraag die al jaren door zijn hoofd stroomt, door het hoofd van Wiesenthal.

Het zegt veel over de persoon naast het sterfbed...

Een beroemde kwestie: kan je iemand vergeven voor wat hij anderen aangedaan heeft? Het is geen simpele ja-of-nee-vraag.

Vergeven? Dat hoeft niet altijd.

Had Simon Wiesenthal de stervende SS’er moeten vergeven? Nadat hij de Joden zo veel had aangedaan? Terwijl Simon er eentje van had kunnen zijn omdat hij zelf ook Joods is?

Het juiste antwoord bestaat niet

Ik heb geen idee hoe ik met deze situatie om zou gaan. Het is namelijk niet een geval met een goed antwoord.

Vergeving maakt ons menselijk

Alle zonden kunnen vergeven worden, volgens het christendom dan. Kan dat dan ook?

Lastminute ticket naar de hemel

Of Simon Wiesenthal de ss-er had moeten vergeven, dat laat ik aan hem. Hij heeft het niet gedaan en als hij dat zo doet vind ik dat we dat moeten respecteren.

Laatste wens

Mensen vergeven kan heel erg moeilijk zijn. Wanneer wel en wanneer niet?

Vergeving. Maar hoe?

Toen de SS’er op zijn sterfbed om vergeving vroeg kwam Wiesenthal voor een dilemma te staan. Moest hij de Duitser vergeven voor alles wat hij had gedaan?

Achter elk mens schuilt een goede ziel

Persoonlijk vind ik dat hij de SS’er had moeten vergeven. Natuurlijk is het vreselijk wat deze man andere individuen heeft aangedaan, of dat nu direct was door het martelen of laten oppakken van diegene, of indirect door een familielid of vriend pijn te doen door de arrestatie van een ander.

Eerst verwerken, dan vergeven

Simon Wiesenthal schonk geen vergeving aan een man die vele moorden op zijn naam had staan. De man die meewerkte aan het regime dat zijn leven kapot maakte. En toch nemen sommige mensen het Simon Wiesenthal kwalijk dat hij geen vergeving schonk…

Tijd biedt vaak de oplossing

Om mensen te vergeven, om echt uit de grond van je hart iemand te vergeven, is moeilijk. Zelfs de kleine dingetjes, als ze ophopen, zijn vaak door verlies in vertrouwen moeilijk om te vergeven.

Vergeving is persoonlijk

Vergeving is niet zomaar iets, het is een groot goed. En dat niet alleen het is ook nog eens heel persoonlijk.

Waar ligt de grens?

Vergeven, een moeilijk begrip in de samenleving. Want wanneer kan je iemand vergeven, en wanneer niet? Waar ligt de grens?

Vergevingsgezind

Vergeven. Dat kan moeilijk zijn, waarom zou je iemand iets vergeven? Krijg je er zelf een goed gevoel bij? Of vergeef je omdat het belangrijk is voor de ander? Wordt er oprecht spijt betuigd?

Voor vergeving is het nooit te laat

Spijt hebben kan altijd, maar vergeving krijgen voor je daden is lastiger. Sommigen vinden dat je iemand iets nooit kunt vergeven, maar als diegene oprecht rouw betoont -zoals de stervende SS’er in het verhaal van de Zonnebloem-, vind ik dat je iemand wel kunt vergeven.

De Zonnebloem

Op de vraag van Wiesenthal of hij de SS’er had moeten vergeven, heb ik het volgende antwoord:

-geen vergeving, SS’er veel misdaden tegen Joden gepleegd, heeft daar zelfs met Wiesenthal over willen praten

Had Simon Wiesenthal de stervende SS'er de vergeving moeten schenken waar hij om vroeg?

Misschien wel, misschien niet. Sommige mensen zeggen van wel, andere niet.

Een groot hart

Ik vind niet dat hij de Duitser had moeten vergeven. Als hij op dat moment die man niet wilde vergeven is daar niets mis mee.

Wel of niet vergeven?

Miljoenen joden zijn vermoord, mede dankzij hem en dan aan het einde van zijn leven wilt hij vergiffenis. Wat moet je dan doen? Hem vergeven of niet voor zijn daden?

Voorliegen?

De man had hem geen vergeving moeten geven. Ten eerste was het niet aan hem om de SS’er vergeving te geven, en ten tweede kon de SS’er ook aan God vergeving vragen.

Wat doe je dan?!

Stel, het is afschuwelijk om te bedenken, maar stel je voor; er is een man die graag met je wil praten. Die man ligt op sterven. Hij vertelt je zijn verschrikkelijke angstaanjagende levensverhaal, hoe hij mensen heeft beschadigd, pijn gedaan, gemarteld, vernederd en vermoord. En niet zomaar mensen, maar mensen van je eigen volk. Op het einde vraagt hij je om vergeving. Wat doe je dan?!

Geen vergeving verdiend

Ik vind dit een ontzettend interessant vraagstuk. Vergeven, of niet? Deze man, die zulke verschrikkelijke misdaden heeft begaan, ligt op sterven en vraagt om vergiffenis.

Als je het niet meent...

Wel of niet vergeven? Dat is een vraag die iedereen zichzelf wel eens heeft gesteld.