Wiesenthal heeft in zijn boek "De zonnebloem" de wereld een vraag gesteld: had hij een stervende SS-er moeten vergeven of niet? Hieronder leest u een scala aan antwoorden op deze vraag, gegeven door leerlingen uit de 4e en 5e klas van het Gymnasium Sorghvliet te Den Haag. Mocht u meer willen lezen, op http://www.groene.nl/1998/12/de-grenzen-van-vergeving staat een uitgebreide discussie.
vrijdag 20 april 2012
in zijn plaats...
Ik ben van mening dat Simon Wiesenthal de SS-er ter sprake niet zou moeten vergeven, als ik in zijn plaats stond. Er zouden genoeg redenen zijn om dat niet te doen.De SS-er heeft zich ten eerste zelf aangemeld voor de SS, de situatie is dus niet dat hij dienstplicht had en gedwongen werd. Het is ten tweede te makkelijk om zomaar ‘Het spijt me’ te zeggen en vergiffenis te vragen. Geen woorden maar daden. De daden zijn al gebeurd en die zijn in principe niet goed te praten. Bovendien heeft Simon, als jood, niet de verantwoordelijkheid om alle joden die de SS-er onrecht heeft aangedaan te vergeven. De doden hebben geen stem meer om iets er tegen in te brengen. De SS-er heeft Simon zelf niks aangedaan, zodat hij niet in staat is om überhaupt te vergeven. Hij is geen vertegenwoordiger voor alle joden.
Simon kan slechts medeleven hebben, wat ik – in zijn plaats – ook zou hebben. Het is een goede zaak dat de SS-er berouw heeft, maar het vergeeft niks. Had hij ook al spijt toen hij al die joden vermoordde? Als de jood de SS-er zou vergeven, zou dat alleen uit sympathie zijn om zijn laatste wens te vervullen.
Ik zou hetzelfde gehandeld hebben als Simon Wiesenthal.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten