Had Simon Wiesenthal de soldaat, die hem smeekte om vergiffenis van het moorden van Joden, ook werkelijk die vergiffenis moeten schenken? Ik vind van niet.Niemand had dat moeten, of kunnen doen. De slachtoffers van de soldaat zijn dood, zij kunnen hem niet meer vergeven. Ik denk dat het meer een soort ‘’laatste hoop’’ voor de soldaat was, dat hij vredig zou sterven. Dat gaat dan wel heel makkelijk. Ik vind het terecht dat Simon Wiesenthal wegloopt van de soldaat. De soldaat heeft dit verdiend. Ik zou niemand die dit soort dingen heeft gedaan vergeven, en een Jood zou dat zeker niet doen. Bovendien was Simon Wiesenthal een nazi-jager. Als Simon Wiesenthal een nazi zou willen vergeven, zou ik zeggen: ‘’geen woorden maar daden’’. Nu kan de soldaat natuurlijk geen daden meer verrichten want hij ligt in het ziekenhuis, maar het is zijn eigen schuld dat hij dan niet eerder met een beroep om vergeving komt die hij kan uiten in daden.
Kortom: ik vind dat Wiesenthal de juiste keuze heeft gemaakt!
Isabel Speelman
Geen opmerkingen:
Een reactie posten