Deze zin uit Shakespeare’s toneelstuk Hamlet was toen al zeer actueel, en tegenwoordig kronkelen
ook deze woorden nog in de gedachten van vele mensen. Ben je écht zelf: kan je eigen keuzes
maken; of ben je slechts een instrument in handen van iets anders. Naar mijn mening hangt dit
samen met de ervaring van Wiesenthal.
Tijdens de discussie in de klas begonnen mensen over dat de stervende SS-er geen keus had en dat
hij de familie dood moest schieten. Want anders zou hij zelf vermoord worden, en de familie zou
toch wel door enkele kogels geraakt worden. Maar naar mijn mening is dat niet waar. Als je ergens
fel tegen bent, moet je het gewoon niet doen. En als iedereen het niet zou doen, zou de Joodse
familie nog leven. Natuurlijk ligt het in de oorlog genuanceerder, maar principieel zou je hieraan vast
moeten houden.
En hieruit volgt dat Wiesenthal goed gehandeld heeft door de gewonde SS-er geen vergeving te
bieden. Want het zijn immer zijn eigen daden, waar hij zelf verantwoordelijk voor is. En daar zou je op
je sterfbed niet zo makkelijk vanaf moeten kunnen komen.
Daarnaast heeft Wiesenthal ook helemaal geen recht om vergeving te bieden, want hij is zelf niet
direct door de man benadeeld. De met lood doorzeefde familie zou hem kunnen vergeven, maar ja,
die zijn dood. Vergeving is dus niet meer mogelijk.
Toch is de SS-er niet alles te verwijten en verdient hij misschien tóch wel vergeving. Een Chinese
vloek gaat als volgt: “May you live in interesting times”. En dit waren zeer zeker interessante,
bijzondere tijden. Tijden, die het voor de man moeilijk maakten het goede pad te kiezen. Iets wat
iedereen zou kunnen gebeuren…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten