Het is makkelijker gezegd dan gedaan, iemand vergeven. Je kan natuurlijk altijd zeggen, dat het iemand vergeven is, maar zijn daden zullen altijd blijven hangen.
Dat is het moeilijke aan vergeven, je weet niet of je er ooit aan toe zult zijn, en er zelf ook daadwerkelijk iets mee opschiet.
Simon Wiesenthal was er ook nog niet aan toe. Nog lang niet. Hij kon de laatste wens van de soldaat niet vervullen. De soldaat had hèm weliswaar niets aangedaan, maar wel zijn vrienden, en als hij niet gewond was geraakt, misschien ook wel Simon zelf. Het berouw van de soldaat woog niet op tegen Simons gevoel, het verdriet zat hem te diep.
Volgens mij was dit een menselijke beslissing van Simon. Ook al had hij de laatste wens van de soldaat nog zo graag willen vervullen, bij het horen van zo’n wens, in die omstandigheden, kan geen mens dan genade tonen. Of zou jij dat wel kunnen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten