Wiesenthal heeft in zijn boek "De zonnebloem" de wereld een vraag gesteld: had hij een stervende SS-er moeten vergeven of niet? Hieronder leest u een scala aan antwoorden op deze vraag, gegeven door leerlingen uit de 4e en 5e klas van het Gymnasium Sorghvliet te Den Haag. Mocht u meer willen lezen, op http://www.groene.nl/1998/12/de-grenzen-van-vergeving staat een uitgebreide discussie.
donderdag 24 mei 2012
Blijf niet kniezen
Ik sta achter de keuze van Simon Wiesenthal, ook als hij hem wel had vergeven. Vergeven is niet iets wat je zegt dat je gaat doen, en vervolgens doet. Je moet de vergeving ook echt voelen. Hij kon het niet, en als hij tegen de soldaat had gezegd van wel, betekent het nog niet dat het waar was. Zelf weet ik niet wat ik had gedaan. Mij, of mijn ‘volk’ is nog nooit zoveel onrecht aangedaan. Wel ben ik van mening dat vergevingsgezind zijn goed voor je is. Dat zorgt ervoor dat je niet blijft hangen in het verleden. Dat je niet blijft kniezen over andermans fouten, maar goed naar jezelf en je eigen fouten kunt kijken. Simon Wiesenthal heeft gedaan wat voor hem de goede keuze was. Dat moet iedereen voor zichzelf beslissen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten