In geval van vergeving is er altijd een slachtoffer en een ‘vlegel’. Deze vlegel heeft iets gedaan wat niet door de beugel kan. Hieronder kunnen we eigenlijk van alles verstaan, zo kan deze vlegel per ongeluk iemand duwen, maar ook zomaar zijn beste vriend vermoorden.
Natuurlijk is vergeving in het eerste geval geen groot probleem. Maar kun je iemand vergeven die je beste vriend of een familielid heeft vermoord? Door hem te vergeven ontneem je hem eigenlijk van zijn straf, en ieder redelijk mens vindt dat een vlegel van dit kaliber een straf moet krijgen. Al is het alleen om duidelijk te maken voor potentiele moordenaars dat zulke taferelen niet van hier zijn!
In het geval van Simon zou ik persoonlijk de vlegel ook geen vergeving geven. De man die medeverantwoordelijk is voor een dermate hoog sterftecijfer van joden kan je niet vergeven. Al is het om hem zelf te laten inzien hoe fout hij is! Daarbij is het nog extra arrogant van deze Duitse vlegel om vergeving te vragen aan een Jood zelf! Ik snap zijn redenatie, maar hij moet zich van te voren al afvragen of het wel gepast is.
Als de vlegel nog had geleefd, had ik hem nog wel een vraag willen stellen; ‘Zou je jezelf hebben vergeven?’. Na het stellen van deze vraag zal ook hij inzien dat de actie van Simon logisch was, en misschien nog wel heel volwassen dat hij zich nog zo heeft kunnen inhouden.
Het enige trieste aan dit alles is dat Simon hierdoor wel de rest van zijn leven met de vraag in zijn hoofd rond bleef spoken, of hij hem misschien wel moest vergeven, of dat hij misschien toch wel goed had gehandeld. Dat is naar, maar helaas ook waar.
Doei,
Constantijn Scholten
Geen opmerkingen:
Een reactie posten