Ik vind het erg moeilijk om te zeggen of Simon Wiesenthal de SS’er had moeten vergeven. Wat de SS’er had gedaan was natuurlijk verschrikkelijk en buitengewoon onmenselijk. Maar betekent dit dan gelijk dat de man niet vergeven had mogen worden?Wat voor mij erg belangrijk is, is de vraag of de SS’er echt spijt had van wat hij had gedaan. Misschien wilde de man gewoon met een goed geweten sterven, en meende hij het niet oprecht. Aan de andere kant lijkt het me niet niks om vergeving te vragen voor zo iets groots, dus getuigt dit misschien wel van oprechte spijt, en had de SS’er wel “recht” op vergeving.
Toch denk ik dat Simon Wiesenthal niet de geschikte persoon zou zijn geweest om de SS’er te vergeven. Wiesenthal is dan wel Joods, maar het lijkt me beter wanneer iemand uit de directe omgeving van een slachtoffer de vergeving schenkt. Alleen zo’n persoon kan bepalen of de SS’er het verdient, want Wiesenthal heeft denk ik niet dezelfde gevoelens tegen de man als de slachtoffers en hun omgeving.
Dat Wiesenthal de SS’er niet vergeven heeft vind ik goed, niet vanwege rationele redenen, maar omdat ik denk dat Wiesenthal heeft gedaan wat hij dacht wat goed was. Achteraf gezien is makkelijk om hierover te discussiëren, en stellig een standpunt in te nemen. Maar het gaat erom wat Wiesenthal op dat moment voelde, want net zoals de spijt, moet ook de vergeving oprecht zijn. Wiesenthal kon hem blijkbaar niet vergeven, het voelde niet goed. Daarom is het goed dat hij de SS’er ook maar niet een soort valse belofte heeft gedaan, en de kamer uit is gelopen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten