Nogal laat

Als ik het verhaal hoor van de Joodse man die vergeving moest geven aan een Duitse SS’er op sterven, vind ik het maar moeilijk om mezelf in die situatie te plaatsen. Ik zou denken van: "Daar kom je nogal laat mee, om voor vergiffenis te spreken". Waarom bedacht hij het niet voordat hij die familie neerschoot en al die mensen in het huis levend liet verbranden? Je weet natuurlijk ook niet of die soldaat echt spijt heeft van zijn daden. Maarja ook het verhaal van de Duitse soldaat zal wel twee kanten hebben. Misschien werd hij gedwongen om bij de SS te gaan en werd hij mettertijd gewoon gehersenspoeld. Ik ben het er ook mee eens dat de enige persoon aan wie je vergiffenis kan vragen, de persoon is tegen wie je wat hebt aangedaan. In dit geval dus het Joodse gezin bij het brandende huis. Als buitenstaander kan ik hem geen vergiffenis geven. Dus zal ik dat ook niet doen als ik in deze positie werd gezet.