Wiesenthal heeft in zijn boek "De zonnebloem" de wereld een vraag gesteld: had hij een stervende SS-er moeten vergeven of niet? Hieronder leest u een scala aan antwoorden op deze vraag, gegeven door leerlingen uit de 4e en 5e klas van het Gymnasium Sorghvliet te Den Haag. Mocht u meer willen lezen, op http://www.groene.nl/1998/12/de-grenzen-van-vergeving staat een uitgebreide discussie.
zondag 20 mei 2012
Onmogelijke vergeving
Nee, Simon Wiesenthal had de stervende SS’er nooit moeten vergeven. Bovendien was hij ook niet in staat dit te doen.Ook al had hij gezegd de SS’er te vergeven, dan was hij helemaal niet vergeven. Wiesenthal staat volledig buiten de daden van de SS-er. De vraag om vergiffenis had, wat mij betreft, dan ook geen zin. Als Wiesenthal de kamer niet was uitgelopen en de SS’er de vergeving had gegeven waar hij om vroeg, dan had de SS’er er een beter gevoel op na gehouden en had hij, voor zijn gevoel, vredig kunnen sterven. Helaas voor de SS’er was er van echte vergeving geen sprake. Alleen het echte slachtoffer om vergeving vragen was een optie geweest, maar dit was niet mogelijk, want de echte slachtoffers zijn al dood. Ik ben het daarom volledig eens met de reactie van Wiesenthal. Daar komt nog bij dat niemand het hem kwalijk had kunnen nemen dat hij de stervende man niet heeft vergeven, want hij had dit niet eens kunnen doen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten