Voorliegen?

De man had hem geen vergeving moeten geven. Ten eerste was het niet aan hem om de SS’er vergeving te geven, en ten tweede kon de SS’er ook aan God vergeving vragen.Natuurlijk had de man hem vergeving kunnen geven, zodat de man in ieder geval met een goed gevoel kon sterven, maar dan zou de man niet alleen de SS’er voorliegen, maar hij zou ook nog eens voor de rest van zijn eigen leven met dat gevoel kunnen rondlopen. “Waarom heb ik hem voorgelogen. Moet zijn laatste herinnering aan zijn leven zijn dat ik hem voorloog, toen hij om vergeving vroeg?”

Sowieso krijgt de man bij zo’n instelling, dat het niet aan hem is om vergeving te schenken, al een slecht gevoel. Als hij hem vergeving geeft, dan krijgt hij voor de rest van zijn leven spijt dat hij dat heeft gedaan. Maar als hij hem geen vergeving schenkt, dan kan hij zich voor de rest van zijn leven afvragen of het niet beter was om het toch te doen.

Nu kan een buitenstaander zoals wij natuurlijk moeilijk oordelen over zo’n ingewikkeld en ethisch geval. Eigenlijk kan er ook niet over geoordeeld worden. Een juist en ethisch antwoord vind je nooit…