Tijd biedt vaak de oplossing

Om mensen te vergeven, om echt uit de grond van je hart iemand te vergeven, is moeilijk. Zelfs de kleine dingetjes, als ze ophopen, zijn vaak door verlies in vertrouwen moeilijk om te vergeven.Om dat dan nog te doen, heb je vaak tijd nodig. Tijd biedt vaak de oplossing, en dan vind je het ook in je om inderdaad te vergeven. Wiesenthal moest binnen een paar seconden besluiten wat hij zou doen. Kon hij iemand vergeven namens de hele Joodse bevolking voor zijn verschrikkelijke daden? Met misschien geweren op hem gericht, werd Wiesenthal dus verwacht om de SS’er namens de hele Joodse bevolking te vergeven voor zijn verschrikkelijke daden.

Als iemand zoiets van mij vraagt, om hem te vergeven voor alles wat hij tegen Joden heeft gedaan, zou ik het erg lastig vinden om te weten wat ik zou moeten doen. Vooral omdat het bijna gelijk besloten moest worden.

Een belangrijke kwestie bij de vraag om vergiffenis in dit geval, is het feit dat in het Joodse geloof alleen de persoon waarbij het is gebeurd, je kan vergeven. Wiesenthal kon hem toch officieel volgens zijn geloof niet vergeven, en nadat bijna zijn gehele familie en volk door gelijksoortige mensen is uitgemoord, zou het nog lastiger zijn om dit te doen. De SS’er had net verteld over allemaal fouten dingen die hij had gedaan, over kinderen die hij had vermoord, over hele families die hij zelf dood had geschoten. Die mensen maakten deel uit van Wiesenthal’s volk, misschien wel van zijn familie. Als we realistisch denken, zou vergiffenis hier bijna een onmogelijke opgave zijn. Als ik in zijn schoenen had gestaan, midden in een oorlog, zou ik zo boos zijn op alle mensen die iets te maken hadden met het dood maken van mijn familie, en zou ik dus ook erg boos zijn op de SS’er die voor mij lag.

Het is erg makkelijk om te zeggen dat Christenen moeten vergeven, maar zo simpel is het in werkelijkheid niet, zoals ik al eerder zei, vaak heb je tijd nodig. Zelfs met de hulp van God, kan vergiffenis niet altijd als je erom vraagt, tenminste niet geheel, want om echt te vergeven moet je het menen. Als de SS’er echt spijt had, zou hij toch eerst vergiffenis moeten vragen aan zijn eigen God? Dan zou toch vergiffenis van een andere man die weer volgens zijn geloof, hem niet echt kon vergeven, niet helpen?

De vraag was wat jij zou doen als je in Wiesenthal’s positie had gezeten, en na heel erg lang erover na te hebben gedacht, denk ik dat ik het uiteindelijk in zijn gezicht hem niet zou kunnen vergeven. Ik zou hem geen onverwachte hoop willen geven dat hij helemaal vergeven was als ik uit de grond van mijn hart het niet zou menen. Als ik het niet zou menen zou ik het ook niet doen. Na een tijdje zou ik het misschien wel kunnen vergeven, maar zeker niet gelijk. Misschien zou dat te laat zijn, dan zou ik zeker spijt hebben, maar vergeven zonder het te menen, neemt het hele nut ervan weg, en dan zou ik me schuldig voelen dat ik had gelogen.