vrijdag 15 juni 2012

Vergeven? Dat hoeft niet altijd.

Had Simon Wiesenthal de stervende SS’er moeten vergeven? Nadat hij de Joden zo veel had aangedaan? Terwijl Simon er eentje van had kunnen zijn omdat hij zelf ook Joods is?
Als ik me dat afvraag, komt er meteen een tweede vraag bij me op: Zou een van die Joden die vermoord is door de stervende SS’er, hem vergeven? Aangezien Simon Wiesenthal ook een van die vermoorde Joden had kunnen zijn vind ik deze twee vragen hetzelfde.

Mijn antwoord op die vraag wist ik meteen. Nee.

Al had de stervende SS’er er oprecht spijt van, het veranderd zijn daden niet. Wat is gebeurd is gebeurd en het is niet zo dat als die SS’er sorry zegt, dat zijn daden dan opeens ongedaan gemaakt kunnen worden. Ik begrijp het zo goed van Simon Wiesenthal. Zelfs als hij geen Jood en geen SS-er was geweest, maar “neutraal”, dan vind ik alsnog dat hij hem niet had hoeven vergeven.

De SS’er heeft op een gegeven moment een keuze gemaakt in zijn leven, en dat was een verkeerde keuze. Daar kwam hij aan het eind van zijn leven achter.

De Joodse Simon heeft nooit een keuze gehad.

Zelfs aan het einde van hun levens is het nog steeds oneerlijk.

Simon hoeft geen medelijden te hebben met de stervende SS’er.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten