Miljoenen joden zijn vermoord, mede dankzij hem en dan aan het einde van zijn leven wilt hij vergiffenis. Wat moet je dan doen? Hem vergeven of niet voor zijn daden? Hij heeft er spijt van, maar wat hebben de miljoenen slachtoffers daaraan? De nabestaanden en de getuigen die ook allemaal meegerekend kunnen worden als slachtoffers. “Iedereen verdient een tweede kans”, maar wat heeft hij verder in zijn leven gedaan om die kans te verdienen? Hij heeft niks goeds gedaan of zich ingezet voor de mensheid.
Ten tweede, als we iedereen kunnen vergeven, dan wordt de keuze een stuk makkelijker om een misdaad te begaan. Dus in dat opzicht kan het ook als voorbeeldfunctie dienen. “Ik word toch wel vergeven”, dat kan de gedachtegang zijn van soortgelijken.
Zijn misdaden zijn onmenselijk, een normaal mens kan al geen kip de nek omdraaien. Op dat punt in zijn leven was het precies wat hij wilde, waar hij achter stond. Nu hij in zijn sterfbed tot bezinning is gekomen, moeten de slachtoffers hem maar vergeven. Waar haalt hij het lef vandaan om dat überhaupt te vragen? Bovendien als hij één persoon om vergiffenis vraagt, dan heeft hij nog een hele gemeenschap die hij af moet gaan. Iedereen heeft andere gevolgen gehad van de misdaden. Van psychologische problemen tot fysieke. Je kunt ze niet tot één rekenen.
Aan de andere kant getuigt hij wel van oprechte spijt. Maar spijt hebben van zijn daden is de straf die hij moet ondergaan. Als men hem vergeeft, komt hij er te makkelijk mee weg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten