Te jong?

Ik heb net het stukje uit ‘De Zonnebloem’ gelezen en er werd aan de lezer gevraagd of hij hem niet had moeten vergeven.

Het zette me aan het denken, want ik weet niet precies wat ik in die situatie gedaan zou hebben. Aan de ene kant voel ik wel mee met de stervende soldaat, want het was duidelijk dat hij oprecht spijt had, en spijt kan je echt opvreten van binnen, en dat is nog erger voor hem omdat hij op sterven ligt.

Maar ik begrijp niet goed waarom mensen zeggen dat de soldaat jong was en geen goede keuze had kunnen maken. Hij was namelijk ouder dan ik, en ik geloof dat je dan al verstandig genoeg bent om de juiste keuze te maken. Hij had kunnen weigeren, nee kunnen zeggen.

Daarom geef ik Wiesental ook gelijk. Het klinkt misschien hard, maar ik geef hem er gelijk in de soldaat niet te vergeven. Als je het mij vraagt vergeef je iemand omdat je diegene ook wilt vergeven, dus vergeven uit je hart. Zou er iemand zijn die als hij in de plaats van Wiesental had gestaan, die zoveel vreselijks is aangedaan, de soldaat oprecht vergeven had? Ik denk dat er mensen zouden zijn die hem uit medelijden vergeven hadden, maar niet omdat ze er zelf vrede bij hebben. Want ik geloof niet dat Wiesental vrede had bij wat de soldaat zijn volk had aangedaan, en daarom zou hij hem in feite nooit hebben kunnen vergeven.