Wat doe je dan?!

Stel, het is afschuwelijk om te bedenken, maar stel je voor; er is een man die graag met je wil praten. Die man ligt op sterven. Hij vertelt je zijn verschrikkelijke angstaanjagende levensverhaal, hoe hij mensen heeft beschadigd, pijn gedaan, gemarteld, vernederd en vermoord. En niet zomaar mensen, maar mensen van je eigen volk. Op het einde vraagt hij je om vergeving. Wat doe je dan?!Dit is misschien wel de lastigste vraag ooit, daarom is het goed om erover te denken. Je hebt natuurlijk niet één twee drie een antwoord klaar. Zelfs nadat ik hier lang over na heb gedacht, ben ik niet zeker ervan. Dat zal ik waarschijnlijk ook nooit worden. Maar op dit moment denk ik dat ik hem niet zou vergeven. Hoe veel spijt hij er ook maar van heeft. Hij heeft het wel gedaan. En ook niet één keer, maar een paar jaar lang. Mensen zeggen dan wel dat je soms geen keus hebt, en dat het menselijk is om eraan toe te geven. Maar ik denk dat je altijd een keus hebt. Hoe moeilijk het ook is, je kan altijd ervoor kiezen iets niet te doen. Als je het wel doet, en dus de makkelijke weg neemt, moet je daar voor boeten. Dit is mijn mening op dit moment. Misschien als het me over een tijdje nog een keer wordt gevraagd, denk ik er anders over. Misschien als ik dit nu zelf mee zou maken en de keuze moet maken iemand te vergeven of niet, kies ik voor iets anders. Maar hopelijk hoef ik die keuze nooit te maken.