Vergeven of vergeten?

Had deze man vergeven moeten worden? Deze SS’er, die terwijl hij op sterven lag, om vergeving vroeg aan de Jood Simon Wiesenthal. Een vraag die al jaren door zijn hoofd stroomt, door het hoofd van Wiesenthal.
Mijn antwoord hierop is vrij simpel. Nee. Waarom zou hij deze man vergeven moeten hebben? Deze man, die al deze Joden zoveel aan heeft gedaan, het dan allemaal opbiecht en maar vergeven moet worden? Wanneer je in de schoenen van Wiesenthal gestaan zou hebben, denk ik dat bijna iedereen hetzelfde gedaan had. Waarom zou hij, nadat hij ongelofelijk kwaad wordt vanwege de gruwelijke verhalen over wat de gewonde SS’er duizenden Joden aan heeft gedaan, deze man maar gewoon vergeven, puur omdat hij het allemaal toegeeft? Puur omdat hij dit durft te vertellen, zijn zonden toe durft te geven? Is dit de reden dat alles maar vergeven moeten worden?

Nee, ik vind dit niet terecht. Persoonlijk had ik hetzelfde gedaan. Mijn intuïtie, maar ook mijn verstand hadden precies hetzelfde gereageerd als Simon Wiesenthal.

Natuurlijk begrijp ik de twijfel. Twijfel gebaseerd op of hij wel het goede heeft gedaan. Als de SS’er er écht spijt van had, was het dan terecht geweest hem te vergeven? Maar hoe weten wij überhaupt zeker dat hij er echt spijt van heeft gehad?

Nee, ik denk dat de ethische kant van dit dilemma de kant is die hij gekozen heeft.