Ik denk dat Simon Wiesenthal gelijk had om de soldaat niet te vergeven. De soldaat heeft besloten deze daden te verrichten. Hij kan niet achteraf om vergeving vragen met het idee dat hij daarna met een schoon geweten kan sterven. Zijn slachtoffers hebben niets aan zijn spijt. Hij had van tevoren moeten bedenken dat zijn daden slecht waren. Zijn daden kunnen niet ongedaan worden gemaakt dus ook het bevuilen van zijn geweten niet.
Ik ben het niet eens met het idee dat iedereen in zijn positie terecht had kunnen komen. Er zijn genoeg Duitsers geweest die hebben geweigerd mee te doen aan dit soort praktijken. Helaas kan ik niet met zekerheid zeggen dat ik anders zou hebben gehandeld. Ik kan nu wel beweren dat ik anders zou handelen maar dat kan ik pas zeker weten als ik ook daadwerkelijk in die situatie terecht zou komen. De soldaat heeft een keuze gemaakt en die moet hij met zich meedragen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten